یادت هست اون روز را که همه درمقابلش گفتیم تویی سرور وسرپرست ماوما مطیع توییم.

اومی دانست ما چگونه خواهیم بود اما خواست اندازه وفاداریمان را برای

خودمان نیز ثابت کندروحمان را در قالب جسم جاسازی کردوبه زمین

فرستادمان وگفت برید کمی از من دور باشید دور نه آنچنان که در تصور

ماست دوری ازچشمان جسم ماست وگرنه خداوند همیشه در وجود ماست

 وباماست.تاعشقتان را ثابت کنبدبه همدیگر ودرکنار همدیگر......

اول که امدیم از دوریش همه گریه کردیم اما بعد ازچند روز چسبیدن به سینه

 مادرانمان دیگر دلتنگی یادمان رفت وفقط فکر این بودیم که گرسنه نمونیم

وبعد از مدتی به اسباب بازیهایمان دلخوش کردیم وبازی با کودکان دیگر

وبزرگ شدیم ازدواج وبچه های خودمان ودر نهایت کلان او را فراموش کردیم

تا این که زنگ زده شدگفتند فرصت تمام است..........

خدایا تورا قسمت می دهیم به کرم وبزرگیت کمک کن ما جزو روفوزه ها نباشیم

 بخش مهمون خدا بودن

عزیزانم دوستانم خداوند بی نیاز به دعاها ونماز و روزه های ماست این ما انسانها

 هستیم که محتاج لطف وکرمش هستیم

خداوند کریم برای راحتی ما انسانها ماه عشق را قرار داده تا عاشقا را برگزینه ب

ه هوش باشیم تا جزو برگزیدکان باشیم

امروز می خواهم برات بگم وقتی در دل خود زمزمه ای داریم تنها شنونده

اش اوست .کسی که دارای قدرت مطلق است کسی که مهربانترین

 وعاشق ترین ودلسوزترین است به من وشما

عزیزانم در این بیابان پربلا ما یاوری جز او نداریم اما متاسفانه ازبس غرق در

تاریکی وظلمت شده ایم برای نجات خودمان از این چاه ظلمت گرفته بلا به

هرچه چنگ می اندازیم غیر او.

نمی گم این طبیعت ما آدماست که کسی که دوست دار ودلسوز ماست

راپس می زنیم ودقیقان می ریم  سراغ کسی که در پی اسیب به ماست نه

طبیعت وفطرت همه ما آدمها از نور خداست وحقیقت نور خدا هم عشق

حقیقی ست تنها چیزی که گمشده بشریت است.

برای هممون ارزو می کنم که دست یابنده به حقیقت وصال باشیم

عزیزان بزرگترین مشکل امروزه ما در اعتقاداتمون یقین است بیایید بخدا اطمینان

 یقینی داشته باشیم همچون اعتمادی که به عزیزانمونم داریم

درپناه حق

مهربانم خدایم می دانم که همیشه باهامی ومراقبمی می دانم که

دوسم داری این رااز زمزمه های خفیف قلبم درک کردم.

خدایاقاصدک آرزوهایم را نیمه شبی مهتابی به درگاهت فرستادم

باامیدی بی انتها

خدایامولایم قصرشیشه ای دلم را تجلی گاه نورعشقت قرار بده

خدایازبانم را زادگاه محبتت ودستانم را نوازشکر زیباییهایت قرار بده

خدایا چقد دلنشین وشیرین است با تو بودن وحس کردن محبتت

خدایااین بنده حقیر وجویای عشقت رازیر چتر مهربانیت قرار بده

ومحافظم باش از هر چه پلیدی وزشتیه

مهربانم مبادا ازم رو برگردانی وتنهاییم بگذاری گه بی تو بودن برایم هم

 معنی نابودونیستی ست..................

منتظر این نباشیم که دنیا تغییر کند تا ماهم تغییر کنیم چون هرگز این اتفاق

نمی افتد با تغییر من وتو دنیا هم تغییر می کند

یارب می گوینددعا زدن کلید در توست ولطف تو باعث باز شدنش است.

اما خدایا من روسیاه با چه رویی وباچه عذری دق الباب کنم.

خدایا منی که در رحمت تو غرقم وناسپاسی تورا میکنم وسپاس هرکه غیر

از تو را.

اگربگویم انصاف نیست من را ببخشی که نا امید شده ام واسلحه نابودیم را

به دست شیطان سپرده ام واگر بگویم امید به بخششت دارم گناهم را

کوچک شمرده ام......

نمی دانم خدایا...چه بگویم وچه بخواهم ازت که هم پرویی نشه وهم روی

خواستنم بشه

تنها چیزی که از آن آگاهم صدای درونم است که از انعکاس صدای تو برمی

خیزدومن را به سوی تو می خواند آنچنان که صدای آب جویبار تشنگان صحرا

را به سوی خود می خواند وآنچنان که موذن نماز خوانان را وآنچنان که مادری

 بچه اش را به سوی خود می خواند تا در آغوشش کشد

خدایا برای چه من را به سوی خودت می خوانی؟برای خواستن عذرم؟باید

بگویم دستم خالیست ورویم سیاه ودلم پاره پاره از دوریت

یابرای دعودت به معبد.......

نمی خواهم دنبال جواب بگردم که گهی امیدوار می شوم وگهی نا امید

فقط سپاست می گویم که صدایم میکنی وهمراهمیم سپاس می گویم که

برمن غضب نگرفته ای وفرصت جبران داده ای وسپاست می گویم که من را

به بندگی خودت پذیرفته ای وسپاس وسپاس.......وسپاس از اینکه می دانم

 هرگز نمی توانم سپاست را به جا بیارم.

وقتی آخرین مطلب وبلاگم را می نوشتم خیلی زود عیدو بهتون

 تبریک گفتم اما الان یه ماه از سال جدید گذشته به یک چشم به

 هم زدن گذشت نمیدونم چی بنویسم.

آرزو میکنم سال ۹۰ را باسربلندی به پایان برسانید